Ligaw

Mainit ang pakiramdam ko, may nakikita akong apoy. May sumigaw, kaya hinanap ko. Tapos nagdilim ang lahat.

Alaala sa Sulok ng Eskinita

Naaalala ko pa noon, isang gabing umuulan. Isang gabing napakalamig at ang kidlat ay katabi ko lang. Dito sa sulok ng eskinita 'di kalayuan sa tirahan nila, dito ko siya unang nakilala. Ngayong napakatagal na naming magkasama, ang tanging hiling ko lang ay laging ligtas siya. Utang na loob ko sa kanya ang buhay ko, ang mga naranasan ko at ang lahat ng sa akin mula noon.

Tatlong Uri ng Tahanan

Wala pa'ng aking kapanganakan,

Ni hindi pa nga nahahalikan,

Ako'y mahal na't inalagaan,

Dito ako no'n panandalian.

Dito ako'y `di pinabayaan,

Bago niluwal sa'ming tirahan,

Ang tawag dito'y sinapupunan,

Ito ang aking unang tahanan.

Pagmulat nitong aking paningin,

Paligid ay `pinakita sa'kin,

`Tong mundong ipinahiram sa'tin,

Paglaki ko'y aking inaangkin.

Kagandaha'y 'di ko maisoli,

Mga puno't halama'y sobrang panghi,

Dahil sa'king bastusang pag-ihi,

Sa pangalawang tahana'y mali.

Dahil dito, `di ko na mawari,

Kung `ko'y Kanya pang papapasukin,

Sa pinto ng kwartong pinaputi,

Para sa tapat N'yang panauhin.

Sana ang aking pangatlong tahana'y

Langit at mga mabuti'y kahanay,

Ayoko ng impyernong maapoy,

Puro pagsisisi ang panaghoy.

Bahay, pamilya at sarili lang,

Wari nati'y itong tahanan lang,

Dito natin ayusin ang lahat,

Kung pagmamahal ay `di pa sapat.

Ang sarili'y ituwid ang lakad.

Sa'ting kapwa tayo'y magpatawad.

Sa kalikasan, `tama ang asal.

Sa Diyos, taimtim na magdasal.

Marami tayong aalagaan,

Upang buo nating mahawakan,

Ang tatlong tahanang inilaan,

Para sa'tin mula kalangitan.

~

Ang tulang ito ay opisyal na lahok sa Saranggola Blog Awards 5.

ay inilunsad sa pakikipagtulungan ng

Saranggolang Walang Hanggan Ang Pisi

Ang saranggola ay matayog, mataas ngunit nakatali ito at hindi makawala. Napakagandang pagmasdan kung ito'y malaya gaya ng ibon, na nakakapaglakbay kung saan-saan.