Noong Bata Ako Book 2 Chapter 3

Chapter 3

Naririnig ko si nanay na nagsasalita. Nakahiga pa rin ako pero nakapikit ang mga mata ko, nagkukunwari kasi akong tulog. Parang hindi tagalog ang sinasabi niya. Noong bata ako, lagi akong kinakausap ni nanay habang natutulog. Madalas sinasagot ko ang mga tanong niya kahit na tulog ako. Tapos kinabukasan no'n sasabihin niya sa'kin ang mga pinagsasasabi ko pero wala akong matandaan. Nasabi ko rin sa kanya na crush ko si Gel-gel habang natutulog! Nakakainis noon kasi daw nananaaginip ako na may kausap kaya tinanong ako ng tinanong. Ewan ko ba kung bakit nangyayari `yun. Parang nakahipnotismo ako nun dahil totoo ang mga sinasabi ko habang natutulog. Hindi ko alam kung ako lang ba ang ganito o pati ang ibang tao.

I Fell Badly

I just stared in your mysterious eyes,
Now I can't say any sad goodbyes,
Because your eyes are as cold as ice,
To make it glow is the greatest prize.

I just imagined your cutest smile,
And if memories can be compiled,
I want to see it once more, again,
Then I'll be guessing what's hiding behind.

I just held your trembling hand,
To prove our eternal bond,
Holding you will be my life,
Releasing you will be my knife.

I just heard your lovely voice,
I felt intense and much rejoice,
After you said my name so gently,
No one thought me to jump happily.

I just fell badly... in love,
I know it's a message from above,
Where the signs came from a dove,
Loving an angel, I'll give everything I have.

Ligaw

Mainit ang pakiramdam ko, may nakikita akong apoy. May sumigaw, kaya hinanap ko. Tapos nagdilim ang lahat.

Alaala sa Sulok ng Eskinita

Naaalala ko pa noon, isang gabing umuulan. Isang gabing napakalamig at ang kidlat ay katabi ko lang. Dito sa sulok ng eskinita 'di kalayuan sa tirahan nila, dito ko siya unang nakilala. Ngayong napakatagal na naming magkasama, ang tanging hiling ko lang ay laging ligtas siya. Utang na loob ko sa kanya ang buhay ko, ang mga naranasan ko at ang lahat ng sa akin mula noon.

Tatlong Uri ng Tahanan

Wala pa'ng aking kapanganakan,

Ni hindi pa nga nahahalikan,

Ako'y mahal na't inalagaan,

Dito ako no'n panandalian.

Dito ako'y `di pinabayaan,

Bago niluwal sa'ming tirahan,

Ang tawag dito'y sinapupunan,

Ito ang aking unang tahanan.

Pagmulat nitong aking paningin,

Paligid ay `pinakita sa'kin,

`Tong mundong ipinahiram sa'tin,

Paglaki ko'y aking inaangkin.

Kagandaha'y 'di ko maisoli,

Mga puno't halama'y sobrang panghi,

Dahil sa'king bastusang pag-ihi,

Sa pangalawang tahana'y mali.

Dahil dito, `di ko na mawari,

Kung `ko'y Kanya pang papapasukin,

Sa pinto ng kwartong pinaputi,

Para sa tapat N'yang panauhin.

Sana ang aking pangatlong tahana'y

Langit at mga mabuti'y kahanay,

Ayoko ng impyernong maapoy,

Puro pagsisisi ang panaghoy.

Bahay, pamilya at sarili lang,

Wari nati'y itong tahanan lang,

Dito natin ayusin ang lahat,

Kung pagmamahal ay `di pa sapat.

Ang sarili'y ituwid ang lakad.

Sa'ting kapwa tayo'y magpatawad.

Sa kalikasan, `tama ang asal.

Sa Diyos, taimtim na magdasal.

Marami tayong aalagaan,

Upang buo nating mahawakan,

Ang tatlong tahanang inilaan,

Para sa'tin mula kalangitan.

~

Ang tulang ito ay opisyal na lahok sa Saranggola Blog Awards 5.

ay inilunsad sa pakikipagtulungan ng