Call It Night

Pillows thrown out, bed sheet on stain,
Wet minds and sweat from his bed,
Sweet caress, moans with her breath,
Raindrops falls while she gives him a head.

Waking up in a wet dream,
Alone in an empty sheet,
Can't sleep again while the night's off,
Needs to wind up from all that shit!

This night she goes wherever she wants
Her rouge covers this fragile weak flower
She wants to be attractive as she can
As she finds a man who will be her lover.

Dance in the crowd with freedom,
Show them what's behind those tears,
Her sparkling eyes attracts his
While she smiles falsely to cover her fears.

He said good words for her to smile
And felt his gentle touch on her skin.
It feels so great but why is she confused?
It's cold outdoors but it's hot within.

He grabbed her hand, walked out the door
Under the pouring rain, he kissed her lips,
She wants to break free, she won't protest
As she clung at his neck, he hugged her hips.

Just right there, hopes no one sees,
Under her soaking clothes is smooth and clean
He found a girl with a broken smile,
Made some love that can't be seen.

At that moment he broke her into two
Planted a seed will soon to be free
He left her alone while crying aches
She thought her love will grow up like a tree.

That Dream

Last night, I had a dream,
With your face covered with black,
Your voice in realm,
Your heart was locked.

I stepped closer to reach your hand,
But I can't move, my feet were stuck,
If I pull harder I could break my all,
But for you I'll try everything, wish me luck.

Chains released you, I saw your smile,
But dark hole appeared and you were sucked,
I kept crying, knowing you're gone,
Then, just beneath me you're released, untucked.

Darkness fades, as green fields start to glow,
You wear sleeves with tie, and brownies slack,
I saw your face, the moment I felt was love,
But I woke up startled, and looked at the clock.

[made for a friend :D]

Special's Poem

I want to be unique
But I don't want to be weird
I need not much attention
But not too much to be feared.

I want to stare on anybody's eyes
And smile at them every time
But they're avoiding eye contact
Like I did something like a crime.

My hand moves on its own
As my heart shouts what it feels
My brain has overflowing words
As my body itself slowly kills.

I'm afraid to lose everyone
And I'm having a hard time finding new
A friend who will be with me forever
And cheer me up when I feel blue.

Just like how the sun shines
Every morning up the sky
You can't stare at it too long
Can't reach for it to fly.

It seeks for attention
That's why it's getting hot
Yet you feel so scared
And wished that it is not.

I'm the sun which can be so hot
I'm the lonely moon up above
I'm not as normal as you are
But I also  need some love.

I wonder why I did a poem
Something I don't usually do
After a burst of emotion
It's this poetry to all of you.

Left

Whenever I look at the moon

It smiles brighter just like you

And the dark sky surrounds the view

While my tears won't stop falling for you.

My teary eyes can't see

What's hiding under my knee

Falling from a nightmare I can't defy

While sadness kills me in a bad slow spree.

If writing this poem

Would leave me smiling

I'll write and read it each day

Even my heart feels suffocating.

How can I ever be happy

If you left me too early

Pending every dreams we made

Dragging everything down to your cemetery.

Past Episode

Before and after reading a horror story, you should pray and ask for His guidance.

> 

"Mommy! Tignan mo 'to." sabay ipinakita ni Alice ang isang manika, it's a Minnie Mouse stuff toy to be specific. Naistretch pa ng limang taon na bata ang kanyang mga kamay para lang ipakita sa kanyang nanay ang napakagandang manika para sa kanya. Mukhang bago ito at walang kasira-sira, parang regalo talaga ito sa kanya. "Binigay sa akin no'ng matandang babae na `yun oh." Sabay nguso sa isang direksyon. Napakacute tuloy niyang tignan habang nakapout ang kanyang nguso.

"Honey, don't talk to strangers! Saka ang panget panget naman ng manikang `yan, gusgusin na saka tagpi-tagpi na. Ayokong iuuwi mo `yan! Maliwanag?!" sermon ng kanyang ina. Hindi maipaliwanag ni Alice ang sinabi ng ina. Napakaganda naman ng manika, mukhang bago pa nga ito eh pero bakit ang sinabi niya ay gusgusin na ang manika? Maaari kayang siya lang ang nakakakitang malinis ito?

Crying Moon

Who ever cared when the moon cries?

Who ever thought it has its eyes?

Who ever realized it needs help?

Who ever loved the moon itself?

The moon is always alone,

It makes itself happy on its own.

Alone to reflect the sunlight,

To prove its love at a great dark night.

But the moon never gets tired of asking,

Why does it feel so empty and sobbing?

Why does it need to be the only one?

And why not share its life with that someone?

Never tired of asking why was it alone,

Hearing no voice nor single tone? 

Or does its lonely life really exist?

Is it a dream or nightmare it can't resist?

The moon is lonely, it's home alone,

To prove that the moon is not alone,

Astronauts joined it, in its faraway space,

Then, when is the time someone'll fill my space.

Yes, the moon gets lonely sometimes,

Do anyone realizes this plenty of times?

That there is only one moon we got,

There is only one me, where my life is at.

Noong Bata Ako Book 2 Chapter 3

Chapter 3

Naririnig ko si nanay na nagsasalita. Nakahiga pa rin ako pero nakapikit ang mga mata ko, nagkukunwari kasi akong tulog. Parang hindi tagalog ang sinasabi niya. Noong bata ako, lagi akong kinakausap ni nanay habang natutulog. Madalas sinasagot ko ang mga tanong niya kahit na tulog ako. Tapos kinabukasan no'n sasabihin niya sa'kin ang mga pinagsasasabi ko pero wala akong matandaan. Nasabi ko rin sa kanya na crush ko si Gel-gel habang natutulog! Nakakainis noon kasi daw nananaaginip ako na may kausap kaya tinanong ako ng tinanong. Ewan ko ba kung bakit nangyayari `yun. Parang nakahipnotismo ako nun dahil totoo ang mga sinasabi ko habang natutulog. Hindi ko alam kung ako lang ba ang ganito o pati ang ibang tao.

I Fell Badly

I just stared in your mysterious eyes,
Now I can't say any sad goodbyes,
Because your eyes are as cold as ice,
To make it glow is the greatest prize.

I just imagined your cutest smile,
And if memories can be compiled,
I want to see it once more, again,
Then I'll be guessing what's hiding behind.

I just held your trembling hand,
To prove our eternal bond,
Holding you will be my life,
Releasing you will be my knife.

I just heard your lovely voice,
I felt intense and much rejoice,
After you said my name so gently,
No one thought me to jump happily.

I just fell badly... in love,
I know it's a message from above,
Where the signs came from a dove,
Loving an angel, I'll give everything I have.

Ligaw

Mainit ang pakiramdam ko, may nakikita akong apoy. May sumigaw, kaya hinanap ko. Tapos nagdilim ang lahat.

Alaala sa Sulok ng Eskinita

Naaalala ko pa noon, isang gabing umuulan. Isang gabing napakalamig at ang kidlat ay katabi ko lang. Dito sa sulok ng eskinita 'di kalayuan sa tirahan nila, dito ko siya unang nakilala. Ngayong napakatagal na naming magkasama, ang tanging hiling ko lang ay laging ligtas siya. Utang na loob ko sa kanya ang buhay ko, ang mga naranasan ko at ang lahat ng sa akin mula noon.

Tatlong Uri ng Tahanan

Wala pa'ng aking kapanganakan,

Ni hindi pa nga nahahalikan,

Ako'y mahal na't inalagaan,

Dito ako no'n panandalian.

Dito ako'y `di pinabayaan,

Bago niluwal sa'ming tirahan,

Ang tawag dito'y sinapupunan,

Ito ang aking unang tahanan.

Pagmulat nitong aking paningin,

Paligid ay `pinakita sa'kin,

`Tong mundong ipinahiram sa'tin,

Paglaki ko'y aking inaangkin.

Kagandaha'y 'di ko maisoli,

Mga puno't halama'y sobrang panghi,

Dahil sa'king bastusang pag-ihi,

Sa pangalawang tahana'y mali.

Dahil dito, `di ko na mawari,

Kung `ko'y Kanya pang papapasukin,

Sa pinto ng kwartong pinaputi,

Para sa tapat N'yang panauhin.

Sana ang aking pangatlong tahana'y

Langit at mga mabuti'y kahanay,

Ayoko ng impyernong maapoy,

Puro pagsisisi ang panaghoy.

Bahay, pamilya at sarili lang,

Wari nati'y itong tahanan lang,

Dito natin ayusin ang lahat,

Kung pagmamahal ay `di pa sapat.

Ang sarili'y ituwid ang lakad.

Sa'ting kapwa tayo'y magpatawad.

Sa kalikasan, `tama ang asal.

Sa Diyos, taimtim na magdasal.

Marami tayong aalagaan,

Upang buo nating mahawakan,

Ang tatlong tahanang inilaan,

Para sa'tin mula kalangitan.

~

Ang tulang ito ay opisyal na lahok sa Saranggola Blog Awards 5.

ay inilunsad sa pakikipagtulungan ng

Her

I wanna see her smile,

I wanna see her laugh,

I wanna see her face,

I wanna see her now.

I wanna kiss her lips,

I wanna stare in her eyes,

I wanna brush her hair,

I wanna see her now.

I wanna hold her hand,

I wanna poke her toes,

I wanna pinch her cheeks,

I wanna see her now.

I want her emotions,

I want her actions,

I want her attention,

I want her now.

I wanna express my heart,

I wanna cry out loud,

I wanna tear myself,

All I want is her right now.

Mind And Now

"May isang batng nakatira sa isa sa mga bahay sa Zamboanga City ang nagdadasal matapos lang kumain. Nagpasalamat siya sa mga taong tumutulong sa kapwa nila, pinagdasal niya ang kaligtasan ng kanyang pamilya at ng mga sundalo, at pinanalangin na magiging maayos din ang lahat. Dinig niya ang putok ng mga baril, ang amoy ng usok sa malapit na bahay na sinunog at kita ng mga inusente niyang mga mata ang mga iba't-ibang kalibre ng baril at mga sundalo. Nagpasya ang kanyang magulang na lumipat sa evacuation center para na rin sa kanilang kaligtasan. Tinahak nila ang daan patungo sa mga sundalo at nang makita sila ay agad silang kinoberan. Alam ng mga sundalo na ang daang iyon ay target area ng mga rebeldeng grupo kaya pinatakbo nila ng mabilis ang pamilya kasabay ng kanilang pagyuko upang hindi matamaan ng bala.

Hindi nga nagkamali ang mga sundalo. Pinaputukan sila ng mga rebelde, madapa-dapa nang hinila ng ama ang batang lalake habang ang kanyang asawa ay kanyang yakap upang protektahan. Hawak ang kanilang natitirang damit sa maliit na bag at ang konting de lata ay susuungin nila ang daan papunta sa kanilang kaligtasan. Walang kaalam-alam kung saan pupunta ang bata, basta na lamang siya sumusunod kung saan siya hilain ng kanyang mga magulang. Kapag narinig nila ang mga putok ng baril ay agad silang dadapa. Minsan pa ay papasukin nila ang mga kanal para lang hindi matamaan. Ang hirap na ito ay isang sugal ng kanilang buhay. Kung hindi sila lilikas ay aabutan sila ng mga rebelde at maaari pang gawing pananggalang ng mga ito na maaari nilang ikamatay.

Matapos ang ilang dapa at takbo ay naabot nila ang evacuation center. Puno na ito kaya kumuha na lang sila ng pwesto sa malapit sa pinto upang hindi na rin makisiksik sa iba. Pagod, takot at gutom ang naramdaman nila pero walang kaunting pagsuko ang kanilang naisip. Binuksan ng bata ang kanyang kendi. Lumuhod at pumikit.

Lord, sana po maging ligtas po lahat ng mababait na tao. Sana po mabigyan ng pagkain ang mga nagugutom. Sana po makauwi kami agad sa bahay namin. Lord, patawarin niyo po sila sa mga maling ginagawa nila. Sabi po ni tatay, may dahilan ang lahat ng tao sa paggawa ng masama. Lord, please, itama niyo po ang mga mali nila. Sana po-

Ito ang mga huling salita na nanggaling sa puso ng bata bago tamaan ng ligaw na bala sa ulo. Ang evacuation center na inaakala nilang magliligtas sa kanila sa kapahamakan ay hindi pa pala gano'n kaligtas. Dead on the spot ang bata."

Secret

We live two different lives just like two lines that never cross.

Kanina pa ako naiiputan ng ibon dito sa park kung saan tayo unang nagkita. Pilit na hinihintay kang bumalik dito at nagbabaka-sakaling mapadaan ka man lang. Alam kong minsan lang tayo nagkita pero ang buong araw na pinagsamahan natin ay alam kong tumatak sa puso mo. `Yung Magnum Ice Cream na natapon dahil sa paghila ko sa'yo upang magdikit ang katawan natin. Nagpapaturo ka kasing sumayaw sa akin. Niyaya kita kahit alam kong wala namang tugtog dahil akala ko iyon na lang ang pagkakataon na makikita kita kaya nagulat ka nang hilain kita at hinapit sa baywang mo. Hindi pa nabubura sa alaala ko ang ngiti mo, `di gaya ng bakas ng paa natin dito sa buhanginan ay nabura na.

Noong Bata Ako Book 2 Chapter 2

Chapter 2

Noong bata ako, sabi ni lola kapag nakabitin raw ang paa mo sa kama kapag natulog ka, hihilain raw ito ng multo. Nagtataka ako noon kasi si nanay laging nakabitin ang paa kasi maliit lang ang papag namin. Hindi naman kasi kami ganon kayaman, sakto lang para sa'ming dalawa ang mga padala ni tatay. Kaya kailangan kong mag-aral ng mabuti para hindi na nakabitin ang paa ni nanay sa kama. Baka kasi hilain siya ng mumu. Ewan ko lang kung matutupad ito kasi baka kapag tumanda na ako, magbabago na ang mga paniniwala ko.

Ang Miradin

Sa isang liblib na baranggay sa Pampanga, may isang kakaibang uri ng nilalang ang nakikita. Sabi-sabi na sa bawat gabi na may namamatay na ang tama ng bala ay sa ulo, siya ang may gawa.

Noong Bata Ako Book 2 - Chapter 1

Chapter 1

Noong bata ako, pakiramdam ko sinusundan ako ng buwan kahit saan ako magpunta. Bawat tingin ko kasi sa buwan lagi siyang nandoon sa pwesto niyang yun. Mula noong makita ko ang Kalye 19, pagdating ng 11pm ay nagigising na lamang ako noon sa kalyeng yun at may hawak na patalim na puno ng dugo. Minsan may dugo ang damit ko at minsan may hawak pa akong putol na kamay. Mapapatakbo na lamang ako pauwi at hindi na makakatulog. Sana lang nababantayan ako ng buwan sa mga ginagawa ko para kapag tinanong ko ang buwan, masasagot niya kung ano ang nakita niya.

Noong Bata Ako 8 - End

Noong bata ako, higit sa sampung taon na ang nakakalipas ay piso lang ang pamasahe sa jeep noong pumapasok ako sa elementarya pero ngayon ay may plano pang gawing sampung piso ang pamasahe. Nangunguna ako noon sa listahan ng pinakamagagaling sa klase pero ngayon ay nawala na ang inaasahang henyo ng pamilya. Parang bansa natin, dati'y nasa mga bansang nangunguna tayo sa ekonomya panahon ni Diosdado Macapagal pero ngayon pinagdidiskitahan na lamang ang kanyang anak na ayaw ipahalata. Ngayon nasa mga nangunguna ng pinakacorrupt na bansa ang ating inang bayan, dapat proud tayo doon. Bakit nga naman tayo magiging proud? Hindi lahat ng topnatcher ay ipinagmamalaki.

"In China, everything is prohibited including those permitted. In Singapore, everything is prohibitted except those permitted. In America, everything is permitted except those prohibited. Eh sa Pinas, everything is permitted especially those prohibited." Narinig ko kung saan ang mga katagang ito. May punto ito, dito sa Pinas kahit bawal ginagawa. Kailan ba tayo magkakaroon ng tamang disiplina?

Si Loonie Langgam at ang Modernong Teknolohiya

"Tag-ulan nanaman at namimili nanaman ang mga tao ng ipapangalan sa mga bagyong darating. Kung pwede lang ay mga pangalan ng mga kinamumuhian nilang pulitiko ang mga ibibigay nilang mga pangalan." Inaaccess ngayon ng isang tao ang kanyang bagong computer at inaabangan ni Loonie ang balita mula sa atin, sa PAGASA nating mga tao. Hindi man nila maintindihan ang ating mga salita pero nakagawa ng paraan si Loonie kung paano maiintindihan ito ng kanyang kapwa langgam. 

Alaala

Parang letchon na buhat ng isang ama ang anak niyang pasaway sa kanyang balikat. Kita sa mga mata nila na masaya sila basta kasama nila ang isa't-isa. Nakangiti ang dalawa na halatang nag-aasaran. Nasa edad sampu na siguro ang bata habang ang tatay ay nasa kulang-kulang na 40 sa itsura. Maganda pa sa isang kumekembot na tsiks ang scenariong ito para sa akin habang naglalakad ako pauwi.